Ιστορία #16

Ιστορία #16

Το Σχολείο Της Γιαγιάς

               Το κουδούνι αργούσε να χτυπήσει. Η Βασιλική μετρούσε αντίστροφα και βασανιστικά τα λεπτά για την... έξοδο προς το σπίτι! Το μοναδικό πράγμα που την ενδιέφερε, ήταν να τρέξει στο σχολικό και να πάει στην κουζίνα της γιαγιάς της. Είχε τέτοια πείνα, που ούτε όρεξη για ζωγραφική δεν είχε, προς στιγμήν – τέτοιο πράγμα! Υπήρχε βέβαια απάντηση σ’ αυτό. Όταν ετοίμαζε το πρωί την τσάντα της για το σχολείο, έκανε τη συνηθισμένη ερώτηση στη μητέρα της: «Μαμά, τι φαγητό θα φάμε το μεσημέρι;»

                Κι εκείνη μ’ ένα χαμόγελο «απελευθέρωσης» από το task της σημερινής μαγειρικής, τόνισε με έμφαση, πως η γιαγιά θα ετοιμάσει Τρυπητά Μακαρόνια με Κεφτέδες. Το αγαπημένο πιάτο της Βασιλικής αλλά και της μεγάλης αδερφής της. Και φυσικά πολλών ακόμη παιδιών. Δύσκολo να αντισταθεί ένα παιδί αλλά και ένα... μεγάλο παιδί στα κεφτεδάκια και τα χοντρά μακαρόνια. Από αυτά, που παλιότερα τα προτιμούσαν στα χωριά, τους αγρούς και τα χωράφια για να χορτάσουν και να πάρουν ενέργεια οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι και γενικότερα οι άνθρωποι, που καταπιάνονταν με χειρωνακτικές, δύσκολες εργασίες.

                «Ποτέ η σάλτσα δεν αγάπησε περισσότερο τα μακαρόνια! Το μόνο που χρειάζεται για συμπληρωματική παρέα είναι ένα κόκκινο ξηρό κρασί» είπε η γιαγιά Σοφία στην κόρη της όταν τη ρώτησε, ποιο είναι το μυστικό και βγαίνουν πάντα τόσο νόστιμα! «Η ΜΑΚΒΕΛ βέβαια βοηθάει κάθε φορά, βάζοντας το χεράκι της για να γίνονται τα πράγματα πιο εύκολα και γευστικά. Ναι, είδα το video με τη συνταγή και πραγματικά ήθελα να μαγειρέψω εκείνη τη στιγμή. Τέτοια τρέλλα μ΄έπιασε! Αλλά και πάλι, έχω την εντύπωση, πως δε θα έβγαινε το αποτέλεσμα όπως το δικό σου πιάτο ή όπως της ΜΑΚΒΕΛ», είπε προβληματισμένα η μονάκριβη κόρη της κυρά-Σοφίας.

                Η ώρα περνάει αργά αλλά αυτό δεν πτόησε τη Βασιλική, να κάνει μαγειρικά σχήματα και λαχταριστούς συνδυασμούς με το μυαλό της, σκεπτόμενη τη βοήθεια που έδωσε στη γιάγια της, την προηγούμενη φορά που φτιάξανε κεφτέδες! Άρχισε να ζωγραφίζει στην ακουαρέλα κομματάκια τριμμένης φρυγανιάς, ένα ποτήρι με γάλα εβαπορέ, μεγαλύτερα κομματάκια από ανάμικτό κιμά, τη σάλτσα ψιλοκομμένης ντομάτας και διάφορα άλλα γευστικά υλικά της αγαπημένης συνταγής, ακούγοντας με προσοχή από μέσα της τη φωνή της γιαγιάς, να καθοδηγεί με ηρεμία την εργασία της!

                 Η νοητή μαγειρική και η αποτύπωση στο χαρτί έκαναν ξαφνικά μια παύση. Η δασκάλα ρώτησε την Βασιλική γιατί ήταν αφηρημένη και αν έχει κάτι που την απασχολεί. Επίσης πήρε τη ζωγραφιά της και την επεξεργάστηκε για λίγα δευτερόλεπτα, ρωτώντας τη μικρή, αν είχε καταλάβει το νόημα του μαθήματος. «Κυρία θέλω να πάω στο σχολείο της γιαγιάς, μπορείτε να έρθετε κι εσείς αν θέλετε, να διαβάσουμε παρέα τα τετράδια της γιαγιάς και να φτιάξουμε τις πιο απίθανες λιχουδιές! Θα σας πω και το μυστικό, για να πετύχουν οι κεφτέδες. Δε χρειάζεται να τηγανιστούν πολύ γιατί μπαίνουν μέσα στη σάλτσα και αν παραβράσουν γίνονται στεγνοί και σκληροί» Η δασκάλα, η κυρία Ελευθερία, έμεινε άφωνη και ελαφρώς σαστισμένη. Παραδέχτηκε από μέσα της, ότι η Βασιλικούλα εκείνη τη στιγμή ήταν σε ένα άλλο σχολείο, σε μια άλλη τάξη. Όμως ήταν οκ με αυτό και χαμογέλασε με χαρά.

                  Μάλλον οι βάσεις, για τον μακρινό επαγγελματικό προσανατολισμό της μικρής, είχαν μπει για τα καλά. Της άρεσαν οι κουζίνες, τα υλικά, οι μυρωδιές, τα συστατικά και όλα όσα εκπέμπει το περιεχόμενο του σπιτικού φαγητού. Ο μπαμπάς προσπαθούσε μάταια να της περάσει, ότι καλό θα ήταν να επικεντρώσει την προσοχή της και σε άλλα πράγματα εκτός από τη μαγειρική και την κουζίνα. Το καλό ήταν, πως με την ίδια λαχτάρα που γυρνούσε στο σπίτι, για να μαγειρέψει παρέα με τη γιαγιά, με την ίδια λαχτάρα έφευγε από το σπίτι, για να πάει στο κολυμβητήριο παρέα με τον παππού της.

              «Τρυπητά Μακαρόνια! Μα γιατί να έχουν τέτοιο όνομα;» αναρωτήθηκε η οκτάχρονη Βασιλικούλα, μ’ ένα χαμογελάκι διαρκείας, καθώς τρώγανε το μεσημέρι. «Μα φυσικά, γιατί είναι απολαυστικά, με γεμάτη γεύση κατά την εκτέλεση και με κορυφαίες ιδέες για μακαρόνια και γενικότερη pasta! Για την κατσαρόλα, το ταψί και γενικά ό,τι κατεβάσει το μαγειρικό μυαλό μας, χρόνια τώρα! Και ναι, ο παππούς σου τα αγαπάει πολύ και τα προτιμάει. Από τότε, που κάναμε πικ-νικ... Τέτοια λαχτάρα τα είχε, που μερικές φορές του ξέφευγαν και τα έτρωγε με το χέρι, παρακάμπτοντας το πλαστικό πιρούνι!» Και γέλασαν πολύ στη συνέχεια με τις ατάκες της γιαγιάς, που εκτός από τέλεια μαγείρισσα και αρχηγός του σπιτιού, ήταν και αστείρευτη πηγή humor και θετικής ενέργειας.

ΤΕΛΟΣ

Εμφανίστηκαν…

Τρυπητά Νο5

έτοιμα σε 7-9 λεπτά