Ιστορία #6

Ιστορία #6

Backpack και φύγαμε!

              Οι προετοιμασίες είχαν αρχίσει από την προηγούμενη. Ή μάλλον από την πιο προηγούμενη. Τουλάχιστον ψυχολογικά. Το σημερινό roadtrip το περιμένανε μικροί και μεγάλοι πως και πως! Λες και θα πηγαίνανε καλοκαιρινές διακοπές. Διάθεση μεθυστική, ανανεωτική, χαρούμενη. Από τις αναμονές, που οι στιγμές έχουν μια αθωότητα, που κρατάει για καιρό. Όπως τότε που μας πηγαίνανε με το σχολείο ημερήσια εκδρομή. Έξω ήταν Μάης, χαρά θεού, με τον ουρανό να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας στο μπλε, ηλιόλουστο άπειρο και τη ζέστη να είναι υποφερτή για ατελείωτο μπουγέλο, παγωτό και παιχνίδι. Όσο για την όρεξη, πάλι η ΜΑΚΒΕΛ το έκανε το θαύμα της, με το χεράκι της να είναι πιο απολαυστικό από ποτέ!

                    Ο Παύλος πήγε στο γραφείο το πρωί να τακτοποιήσει μια σημαντική εκκρεμότητα που δεν μπορούσε να περιμένει μέχρι τη Δευτέρα. Είναι και το επάγγελμα των δικηγόρων όμως ρε παιδάκι μου... Πολύ της λεπτομέρειας! Θα έκανε που θα έκανε «κοπάνα» την Παρασκευή, δε χρειαζόταν να την κάνει από την ανατολή της. Γιατί κάτι τέτοιες ώρες πηγαίνει στο γραφείο. Έξι με εξίμιση. Στο χάραμα. Τότε που όλα είναι ήρεμα και ήσυχα. Για να μπορεί να γράψει καλύτερα και να σκεφτεί με πιο καθαρό μυαλό. Έλα όμως που σήμερα δεν το είχε με τίποτα.

              Τα ερεθίσματα, οι μυρωδιές, οι μουσικές, οι παραστάσεις γενικότερα, είναι στοιχεία που διαμορφώνουν την αντίληψη για τη ζωή. Αν τώρα μιλάμε και για εκδρομή στη φύση ανάμεσα σε λίμνες, βουνό και θάλασσα, τότε μάλλον το δικόγραφο της Δευτέρας θα μπορούσε για μια φορά να έρθει δεύτερο σε προτεραιότητα. «Και από Δευτέρα πάλι δουλειά θα έχει, δε θα φύγει. Εσύ όμως φύγε τώρα, να το ευχαριστηθείς» είπε από μέσα του γύρω στις εννιά παρά, και έφυγε με τα πόδια προς το σπίτι, για να μπει στο κλίμα του family roadtrip.

               Καθώς έβαλε το κλειδί στην πόρτα, άκουσε τον Σωτηράκη να φωνάζει στη Λυδία με μια διαπεραστική τσιρίδα «μαμά, που είναι το ποδηλατάκι μου, δεν το βρίσκω... πάλι το έκρυψες». Η Λυδία σηκώθηκε από τον υπολογιστή, όπου διάβαζε το μυστικό σερβιρίσματος του παστίτσιου μεταξύ άλλων από τα ΜΑΚΒΕΛtips. «Είναι στην αποθήκη, να πας να το πάρεις να το φορτώσουμε στο αυτοκίνητο. Άντε τελείωνε με τις δουλειές, θα έρθει ο φίλος σου να φύγουμε και δε θα είσαι έτοιμος». Η Λυδία σηκώθηκε πουρνό – πουρνό, για να τα προλάβει όλα. Η ημερήσια μπορεί να κατέληγε και σε ένα τριήμερο «από το πουθενά». Εξαρτάται από το φόρτο εργασίας του Παύλου και τις προθεσμίες των δικαστηρίων, που έχει να προλάβει. Και πάλι όμως, ήταν χαρούμενη και με τη μία ημέρα που θα φεύγανε στη χειρότερη περίπτωση. Θα ξεφεύγανε και το είχε ανάγκη. Μαζί με την οικογένεια και την παρέα της.

                    «Τι ωραία που μυρίζει αγάπη μου, άσε με να μαντέψω... Κιμάς, καρότο, ντομάτα, κόκκινο κρασί, μπέικον! Μα τι είναι επιτέλους;» Η μύτη του Παύλου δεν τον ξεγελάει ποτέ! Ίσως γι’ αυτό είναι και τόσο πετυχημένος στη δουλειά του. «Απίστευτο! Έχεις πέσει μέσα σε όλα. Έκανα το αγαπημένο, γρήγορο παστίτσιο μας. Θα το αφήσω να καθίσει λίγο, ώστε να το πάρουμε μαζί μας». Ο Παύλος, με μια κίνηση πιρουέτα, πήρε αγκαλιά την αγαπημένη του. Της τραγούδησε μερικούς στίχους από το κομμάτι, Νύχτα Μυρίζει Γιασεμί, της Γλυκερίας. Ήταν από τα αγαπημένα τραγούδια της γυναίκας του, που έβαζε στο Spotify, όταν έγραφε στο blog που διατηρεί και αρθρογραφεί για ιατρικά θέματα, που έχουν να κάνουν με διατροφή. Η όμορφη εικόνα του ζευγαριού διακόπηκε από την τσιρίδα του Σωτηράκη «μπαμπά, πότε θα φύγουμε; Θέλω να παίξω στην εκδρομή...»

                Ξαφνικά σκέφτηκε ότι η ζωή είναι ένα πέρασμα του ματιού υψωμένο από το παράθυρο μπροστά στη θάλασσα. Γαλήνιο, έντονο, πολύχρωμο. Με γκάζι που ενίοτε θέλει και το φρένο της. Με μια φέτα πεπόνι, λίγα κεράσια και διάθεση για παιχνίδι όλη την ημέρα, μέχρι τη νύχτα, που δε θα έλεγε να έρθει, ανακοίνωσε με ζωντανή φωνή «backpack και φύγαμε για πικ-νικ και όπου μας βγάλει! Ε, Λυδία μην ξεχάσεις το παστίτσιο, καρδιά μου... Μου ‘χει σπάσει τη μύτη από τώρα. Πόσο σπάνια γεύση και μοναδικό διαμαντάκι αυτό το παστίτσιο Νο2 ρε παιδί μου! Αντίδοτο στην πείνα».

ΤΕΛΟΣ

Εμφανίστηκαν…

Παστίτσιο Νο2

έτοιμα σε 7-9 λεπτά

Παστίτσιο

6 μερίδες 90 λεπτά